Gaeilge le mo lón

Déanann an fearr a bhfuil i gceannas ar an mbialann i gCASL (an áit a oibrím) an-chuid iarracht Gaeilge a labhairt liom gach uile am a fheiceann sé mé. Tá a pháistí ag fomhlaim é ar scoil anois agus tá suim aige inti. Is aoibheann liom é!

No Bearla!

Ghlac mé pairt i bhfeactas 'No Bearla' i bhFeabhra. Bhí orm an geansaí glas speisíalta a chaitheamh chun go mbeadh a fhios ag an phobal ceard atá ar síuil agam. Níorbh mór dom gaeilge amháin a labhairt an seachtain ar fad. Bhí sé deacair go leor, toisc go bhfuilim ag obair le a lán daoine ó tharr lar. Rinne na hEarannaigh an-chuid iarracht caint liom as Gaeilge de gnáth, ach níl Gaeilge ró-íontach ag mó fhearr. Bhain mé an-taitneamh go deo as an seachtain agus táim ag tnúth go mór le seachtain na gaeilge náisiúnta atá ag teacht go luath.

Mála mór!

Níorbh ocras orm ach bhí rud bug binn blasta uaim. D'fhreastal mé ar an gcaifé sa foirgneamh chun 'brownie' seacláide a fháil, an áit is fearr in Éirinn le haghaidh rudaí mar iad. Tháinig díoma an domhain orm nuair a thug mé faoi deara nach raibh 'brownie' ar bith le fheiceáil. Ar tí imeacht, chas mé agus bhí mé faoi dheasc ag an meaisín milseáin. Ní raibh ionam a dhotháin láidreacht mo chosa a chur faoi iompar. I gceann nóimead bhí mála mór milseáin i mo lámh agus 80 cent níos lú i mo phóca. Mála an-mhór i ndairíre, is léir go ndearna an meaisín botúin. Chomh mhóir le na mála a fhaigheann tú sa phictiúrlann! Bhí orm iad a thabhairt go Risteard, nach íosfainn iad go léir gan smaoineamh.

Tá pian i mo bholg bocht anois.

:(

Lón i m'aonar

Inniú bhí lón agam i m'aonar. Bheartaigh mé ar é a dhéanamh agus mé ar siúlóid beag ar maidin. Níorbh mo lá ag dul ar aghaidh ró-íontach agus bhí sos uaim. Den chéad am i mo shaol d'iarr mé ar freastalaí an bialann bord a réitigh do dhuine amháin. Ba léir nach dtarlíonn rudaí den sort seo go minic. D'amharc an freastalaí bocht orm ar feadh cúpla noiméid agus bhí orm méar amhain a thaispeáint dó roimh a tháining tuiscint air. Bhí meangadh gáire go léir ón freastalaí agus é ag treorú mé go dtí mo bhord aonarach. Bhí na cuistaimeirí eile ag stánadh orm, bhraith mé a súile ar mo dhroim. Chuaigh an ráfla tríd na freastalaí chomh tapadh le síota. Níor thug mé aird ar bith don scannal a thosaigh mé. Ní dhearna mé ach mo bhia a ordú agus mo leabhar a léamh. Cosúil le oileann beag i rás na hamhainne bhí mé tógatihe ón cathair agus mealladh an tsaoil. Thit fadhbanna an lae uaim. Bhí mé saor. Saor i chorp pairiliseach príomh-charactaer an leabhair. Thuig mé nach bhfuil aon rud níos tabhachtaí sa saol seo ach grá. Nach bhfuil ar éinne tabhachtas a bhronnadh ar aon rud neamh-fhíuntach. Tháinig suaimhneas ar mo chroí agus tá sé liom fós, cé go bhfuil orm imoibriú le deasghnátha neamhanamúil an lae. Bhain mé an-taitneamh as mo lón misniúil agus ba léir gur bhain na freastalaí an-chiud craic as freisin. B'fheidir go mbeidh a dhóthain misneach agam amach anseo dinnéir a thógáil le leabhar íontach i mbialann galánta.

Níos mó!

Mo Bhainis!

Cóip de post as mo bhlog eile.

Dé Céadaoin, Mean Fomhair 10, 2008

Deora agus ceol

Le deanaí bhí mé ag éisteacht le cheol 08 ar 'youtube'. Is breá liom an idirlíon :) Tháinig mé trasna 'playlist' duine éigin a bhfuil go h-íontach.

Bhí mo dhreathair ag obair mar Chinnire an samhraidh seo chaite igColáiste Sheosaimh, áit a chaith mé an-chuid ám blianta ó shin. Thaispeáin sé dom an t-amhrán seo de Seán ag canadh ar an oíche deireanach den chúrsa. Tháinig na cuimhní go léir ar ais agus na deora leo. Níor thuig mé go dtí an buamaite sin nach mbeadh Dónal ann aris go deo. Fuair sé bás i rith mo scrúdaithe agus ní raibh seans agam glacáil leis ag an ám. Ní bheidh a leithéid ann arís.